Het eerste jubileum!
Het is vandaag een jaar geleden dat ik begon met Mariekesmood.
En gaf ik vorm aan mijn missie: Het normaliseren van rouw.
Wat heb ik veel gesprekken gevoerd! Kunstenaars, beleidsmakers en -medewerkers, leerkrachten, kinderen en jongeren, enz. Sommigen inspireerden, andere maakten me duidelijk welke kant ik op moest.
Zo heb ik afgelopen jaar een veilige en fijne plek gecreëerd. Daar ontving ik kinderen, jongeren en volwassenen die zich met hun rouwgevoelens soms geen raad weten.
Deze begeleiding zal ik blijven doen, het is nodig.
Ook begeleid ik momenteel een school waar een van hun leerlingen plots overleed.
Daarnaast ga ik binnenkort op basisscholen preventief aan de slag. Want wanneer je rouw wilt normaliseren is het handig bij de kinderen te beginnen.
(En hun leerkrachten)
Door hen te leren dat rouw geen ziekte, maar een gezonde reactie op een verlies, draagt dat bij aan veerkracht. En door te leren dat iedereen verschillend rouwt, kan dat bijdragen aan meer begrip en verdraagzaamheid.
Ik wil de mensen die ik heb ontmoet in welke hoedanigheid dan ook, danken voor hun bijdrage aan de ruimte die is ontstaan voor kinderen en jongeren met groot verdriet.
Bekijk ook mijn andere blogs:
Een les van een schaapskudde
Op tweede pinksterdag namen we afscheid van Elvis, een geliefd schaap op de kinderboerderij. Wat volgde was een ontroerende les over rouw. De reacties van de kudde deden denken aan hoe mensen omgaan met verlies: ieder op zijn eigen manier, zonder goed of fout.
Tussen hoop en vrees: wanneer je kleindochter veel te vroeg wordt geboren
Op 23 april werd onze kleindochter Elin geboren, drie maanden te vroeg. De eerste weken stonden in het teken van hoop en vrees, van beademing en herstel, van verdriet en trots. Een persoonlijk verhaal over de impact van een prematuur geboren kleinkind op een hele familie.
Open brief aan Visual Rights Group en ANP
Ik schrijf u naar aanleiding van een bericht waarin Visual Rights Group mij aansprak voor een vermeende auteursrechtenschending op een foto die bij mijn opiniestuk in het Dagblad van het Noorden was geplaatst. In mijn werk begeleid ik kinderen en jongeren in rouw. Het opiniestuk schreef ik om aandacht te vragen voor het preventieve belang van aandacht voor moeilijke gevoelens bij kinderen.