[ Liefde, onrecht en trots]
Vannacht trilde het weer. Een aardbeving.
En hoewel ik mezelf al een tijd tegen het nieuws bescherm omdat het geweld en het onrecht me te veel zijn geworden, komt dit altijd binnen. Het zit in me. Jaren werkte ik met en voor mensen die hier wonen en die geraakt zijn. Die onveilig wonen, die hun vertrouwen verloren, die niet gehoord en gezien worden.
Aan die mensen denk ik nu. Aan het opnieuw wakker schrikken. Aan de gedachte: het gebeurt wéér. En ik voel die oude spanning terug in mijn eigen lijf. Hoe moeilijker het hier wordt, hoe meer ik van Groningen houdt, hoe trotser ik word. Trots op Mien Laand, de luchten, de weidsheid, de eerlijkheid.
Dat wat me gevormd heeft, en me nog steeds draagt. En precies dat schrijft Inge Zwerver zo prachtig:
“wat mij troost
is het land waar ik woon
het rechte, de klei
de mensen, hun toon
stug en afstandelijk
zijn de bezwaren
ik heb het altijd
als eerlijk ervaren
de onmacht, het onrecht
angsten, het beven
toch, dit is mijn land
en hier wil ik leven
om boven het groen
de dijk en de lijnen
in grensloze luchten
te kunnen verdwijnen
wat mij troost
is het land waar ik woon
het rechte, de klei
de mensen, hun toon
wij wonen op wierden
in dorpen met kerken
tussen de weilanden
wij zijn de sterken
hier wil ik leven
langs diepen en maren
want ons land heb ik altijd
als eerlijk ervaren”
Bekijk ook mijn andere blogs:
De kunst van luisteren bij verlies en rouw
Verlies leerde mij hoe belangrijk het is om werkelijk te luisteren. Niet om te troosten, op te lossen of te verklaren, maar om aanwezig te blijven bij het verhaal van de ander. Over rouw, herstel en de helende kracht van gehoord worden.
Op pad met MariekesMood
Op pad met MariekesMood is een wandelreis door natuur en leven. Van Delfzijl naar Goirle wandel ik het Natuurpad, in kleine etappes en met ruimte voor stilte, ontmoeting, coaching en samen oplopen.
Wanneer levend verlies verlies wordt
Soms wordt levend verlies werkelijk verlies. In deze persoonlijke afscheidsbrief aan Elin schrijven haar opa en oma over liefde, hoop, machteloosheid en de diepe sporen die een klein meisje achterlaat. Een verhaal over afscheid nemen en over een liefde die blijft bestaan.
Fijn dat je er bent.
