“Wees niet degene die het verlies doodzwijgt”
Gisteren was ik op de PABO in Groningen. Daar verzorgde ik een lunchbijeenkomst voor studenten van de verkorte PABO.
Ademloos luisterden deze toekomstige leerkrachten naar wat rouw na een verlies is, naar wat het voor kinderen betekent en wat het met deze kinderen doet.
Zij kwamen met praktijkvoorbeelden uit hun stage en stelden vragen.
Opvallend vond ik dat de vragen vooral voortkwamen uit angst.
Angst om te vragen aan degene met het verlies wat je eigenlijk wilt weten.
Wanneer een kind een groot verlies lijdt, is de stilte het ergst. Dat mensen niet durven te vragen hoe het met hem of haar gaat. Hoe hij of zij de laatste dagen is doorgekomen. Een kind alleen laten met het verlies, leidt tot grote eenzaamheid.
Mijn belangrijkste boodschap aan deze juffen en meesters in spé was dan ook: “Wees niet degene die het verlies doodzwijgt”
Bij kinderen wil je “deuren naar de toekomst openen.” Daarvoor reikt hij een viertal sleutels aan.
Op de eerste plaats “luisteren”. Het ergste is dat je iemand in eenzaamheid laat afrekenen met zijn of haar verdriet.”
Ten tweede dat je altijd correcte informatie geeft. “Kinderen hebben er altijd recht op te weten hoe het zit.”
Ook moet je hen altijd met warmte en genegenheid omringen.
Een vierde aanbeveling die hij meegeeft is het faciliteren dat herinneringen levend kunnen worden bewaard. Manu: “Deze sleutels werken ook voor volwassenen, wij zijn immers grote kinderen.”
Manu Keirse
Bekijk ook mijn andere blogs:
Op pad met MariekesMood
Op pad met MariekesMood is een wandelreis door natuur en leven. Van Delfzijl naar Goirle wandel ik het Natuurpad, in kleine etappes en met ruimte voor stilte, ontmoeting, coaching en samen oplopen.
Wanneer levend verlies verlies wordt
Soms wordt levend verlies werkelijk verlies. In deze persoonlijke afscheidsbrief aan Elin schrijven haar opa en oma over liefde, hoop, machteloosheid en de diepe sporen die een klein meisje achterlaat. Een verhaal over afscheid nemen en over een liefde die blijft bestaan.
Mien Grunniger Laand
Na opnieuw een aardbeving in Groningen komen oude gevoelens van spanning en machteloosheid terug. Een persoonlijk verhaal over de impact van de gaswinning, de veerkracht van Groningers en de liefde voor het land dat ondanks alles blijft dragen.